Doddi Timberlake has left the building

Sykurhúðuðu íshlaup nær og fjær. Það er með hreinum ólíkindum hversu langt hefur liðið milli skrifa hjá mér undanfarið og óhætt að fullyrða að margsinnis hafi fólk litið við í þeirri einu von að doddinn þeirra hafi hent inn nokkrum orðum. Vonbrigðin hafa jafnan orðið mikil og eftirsjáin sömuleiðis. Það er því með töluverðum trega sem ég tilkynni ykkur, kæru vinir, að ég hef frá og með deginum í dag ákveðið að verja dýrmætum tíma mínum í mannúðarmál af öðrum toga en að létta fólki lundina með orðaleikjum. Mér finnst frami minn innan bloggheimsins ekki hafa verið nægjanlega mikill til að halda áfram og þó að það hafi verið vitnað í mig tvisvar í ónefndu blaði uppfyllir það í engu kröfur mínar um árangur á þessu sviði. Því hef ég ákveðið að draga mig í hlé og vil af því tilefni þakka aðdáendum mínum viðsvegar um jarðarkringluna samfylgdina í gegnum súrt og sætt um leið og ég bendi á að framtíðin er björt og skyndilegt fráfall mitt úr netheimum breytir þar engu um.

Hvað frekari útlistunum orsaka þeirra sem liggja ákvörðun minni til grundvallar áhrærir, vil ég árétta að ég er bundinn trúnaði og get aðeins gefið upp lítið brot af sannleikanum. Vil ég af þessu tilefni biðja háttvirta lesendur um að virða þagnarskyldu mína og leitast við að stíga gætilega til jarðar á sundurtættum vígvelli staðreyndanna.

Að endingu langar mig svo að lýsa yfir ánægju með að við Haukamenn náðum að tryggja sæti okkar í úrvalsdeild og þakka þeim sem heiðruðu mig með nærveru sinni í útskriftarveislu minni 25. febrúar síðastliðinn. Lifið heil.

Virðingarfyllst, Hr. Þórður Þ. Gunnþórsson